archeo [1208]
armie i żołnierze [4227]
biografie i wspomnienia [10172]
czasopisma odkrywców [880]
czasy starożytne [1471]
deser [2439]
dla dzieci [1141]
fakty, domysły, interpretacje [2225]
fortyfikacje i podziemia [539]
historia narodów [2308]
historia w obrazkach [353]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1642]
królowie, władcy, dyktatorzy [1502]
ludzie, czasy, obyczaje [8040]
machiny wojenne [2360]
mity i religie [2064]
odkryj historię [543]
ofiary wojny [2580]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1336]
podróże w czasie i przestrzeni [6895]
polityka i ideologia [4880]
Polska po wojnie [2954]
rycerze i zakonnicy [2205]
sekretna wojna [917]
tajemnice, skarby, przygody [523]
warsztat [997]
wojny, batalie, potyczki [4968]
zamki, dwory, pałace [561]
Ziemia Obiecana [983]

Helena z Wolskich Krukowiecka (1803–1859) — diarystka, matka, znana historykom jako żona Jana Krukowieckiego (1772–1850), gubernatora Warszawy i prezesa Rządu Narodowego w czasie insurekcji listopadowej. Z kart dziennika wyłania się osoba jednocześnie wrażliwa i silna, ważna nie tylko jako towarzyszka życia generała, lecz także jako strażniczka życia domowego, zaradny gospodarz i jako kobieta zmagająca się z trudnościami czasów, w których przyszło jej żyć.



Dziennik Krukowieckiej z lat 1831–1833, po raz pierwszy ogłaszany drukiem, to kobiece świadectwo nabywanej samodzielności, odważnych, indywidualnych decyzji i radzenia sobie z opuszczeniem. W ciągu trzech lat stanowił przestrzeń dla wyznania (strachu, smutku, niepewności) i umożliwiał rejestrowanie codziennej egzystencji w popowstaniowych realiach. Powstawał w osamotnieniu, w oczekiwaniu na powrót męża przebywającego na zesłaniu.

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: