Kategoria 
biografie i wspomnienia , podróże w czasie i przestrzeni
Okres historyczny
wiek XVI - XVIII
biografie i wspomnienia , podróże w czasie i przestrzeni Okres historyczny
wiek XVI - XVIII
Jan Piotr Norblin (1745–1830) – rytownik
DiGRok wydania: 2026
Seria: Fasci Radzivilliani
ISBN: 978-83-286-0310-3
Oprawa: twarda
Ilość stron: 272
Wymiary: 215 x 305
Dostępność: Na półce
104.00 zł
Jean-Pierre Norblin de la Gourdaine (1745–1830) to najważniejszy artysta francuski działający w Polsce u schyłku XVIII i na początku XIX wieku.
Jego niezwykle bogate œuvre — obejmujące kilkaset obrazów, ponad 3000 rysunków oraz 97 akwafort — od dawna przyciąga uwagę badaczy, jednak jego twórczość graficzna nie doczekała się dotąd całościowego opracowania.
Prezentowana monografia jest pierwszym tak pogłębionym studium grafiki Norblina. Ukazuje ją jako zjawisko spójne i oryginalne — zarówno pod względem warsztatowym, jak i ideowym. Impulsem do podjęcia przez artystę działalności rytowniczej było jego spotkanie z Adamem Kazimierzem Czartoryskim, który potrzebował ilustratora i rytownika dla swoich szeroko zakrojonych przedsięwzięć publicznych. To właśnie w kręgu tego mecenatu, już po przybyciu do Polski w 1774 roku, powstały najambitniejsze dzieła graficzne Norblina.
Artysta posługiwał się niezwykle szerokim repertuarem technik, łącząc akwafortę, rylec, suchą igłę i akwatintę, eksperymentując z odbitkami stanowymi, contre-épreuves i ingerencjami malarskimi. W jego twórczości odnaleźć można zarówno rozbudowane kompozycje historyczne, operujące dramatycznym światłocieniem, jak i późniejsze, kameralne przedstawienia postaci — głowy i popiersia, inspirowane zarówno sztuką holenderską, jak i bezpośrednią obserwacją rzeczywistości Rzeczypospolitej.
Głównym punktem odniesienia dla Norblina pozostawała sztuka Rembrandta — nie tylko jako zbiór wzorów formalnych, lecz jako pole twórczego dialogu. W jego rycinach odnaleźć można zarówno bezpośrednie cytaty, jak i głęboko przetworzone, intelektualnie autonomiczne rozwiązania. Na tle europejskiego rembrandtyzmu XVIII wieku Norblin jawi się jako artysta wybitnie indywidualny, poszukujący i świadomy możliwości medium graficznego.
Tom poświęcony Norblinowi otwiera nową podserię wydawniczą ARS w ramach projektu Fasci Radzivilliani.
Jej celem jest ukazanie sztuki jako jednego z najważniejszych języków kultury wielkich rodów dawnej Rzeczypospolitej — nie jako dodatku do historii, lecz jako jej integralnego świadectwa. W kręgu Radziwiłłów oraz rodzin z nimi spokrewnionych i powiązanych — Czartoryskich, Potockich i innych — powstawał świat artystyczny, w którym dzieła sztuki pełniły funkcje reprezentacyjne, genealogiczne i pamięciowe.
Norblinowski tom inauguracyjny ukazuje ten świat w momencie szczególnym: w epoce, gdy sztuka polska pozostaje w ścisłym związku z kulturą europejską, a zarazem zachowuje własną odrębność i wrażliwość. Twórczość Norblina — rozwijająca się w kręgu mecenatu Czartoryskich — pozwala uchwycić mechanizmy funkcjonowania sztuki w środowisku arystokratycznym: relacje między artystą a mecenasem, znaczenie kolekcji, rolę obrazu i ryciny jako nośników idei, pamięci i prestiżu.
Jego niezwykle bogate œuvre — obejmujące kilkaset obrazów, ponad 3000 rysunków oraz 97 akwafort — od dawna przyciąga uwagę badaczy, jednak jego twórczość graficzna nie doczekała się dotąd całościowego opracowania.
Prezentowana monografia jest pierwszym tak pogłębionym studium grafiki Norblina. Ukazuje ją jako zjawisko spójne i oryginalne — zarówno pod względem warsztatowym, jak i ideowym. Impulsem do podjęcia przez artystę działalności rytowniczej było jego spotkanie z Adamem Kazimierzem Czartoryskim, który potrzebował ilustratora i rytownika dla swoich szeroko zakrojonych przedsięwzięć publicznych. To właśnie w kręgu tego mecenatu, już po przybyciu do Polski w 1774 roku, powstały najambitniejsze dzieła graficzne Norblina.
Artysta posługiwał się niezwykle szerokim repertuarem technik, łącząc akwafortę, rylec, suchą igłę i akwatintę, eksperymentując z odbitkami stanowymi, contre-épreuves i ingerencjami malarskimi. W jego twórczości odnaleźć można zarówno rozbudowane kompozycje historyczne, operujące dramatycznym światłocieniem, jak i późniejsze, kameralne przedstawienia postaci — głowy i popiersia, inspirowane zarówno sztuką holenderską, jak i bezpośrednią obserwacją rzeczywistości Rzeczypospolitej.
Głównym punktem odniesienia dla Norblina pozostawała sztuka Rembrandta — nie tylko jako zbiór wzorów formalnych, lecz jako pole twórczego dialogu. W jego rycinach odnaleźć można zarówno bezpośrednie cytaty, jak i głęboko przetworzone, intelektualnie autonomiczne rozwiązania. Na tle europejskiego rembrandtyzmu XVIII wieku Norblin jawi się jako artysta wybitnie indywidualny, poszukujący i świadomy możliwości medium graficznego.
Tom poświęcony Norblinowi otwiera nową podserię wydawniczą ARS w ramach projektu Fasci Radzivilliani.
Jej celem jest ukazanie sztuki jako jednego z najważniejszych języków kultury wielkich rodów dawnej Rzeczypospolitej — nie jako dodatku do historii, lecz jako jej integralnego świadectwa. W kręgu Radziwiłłów oraz rodzin z nimi spokrewnionych i powiązanych — Czartoryskich, Potockich i innych — powstawał świat artystyczny, w którym dzieła sztuki pełniły funkcje reprezentacyjne, genealogiczne i pamięciowe.
Norblinowski tom inauguracyjny ukazuje ten świat w momencie szczególnym: w epoce, gdy sztuka polska pozostaje w ścisłym związku z kulturą europejską, a zarazem zachowuje własną odrębność i wrażliwość. Twórczość Norblina — rozwijająca się w kręgu mecenatu Czartoryskich — pozwala uchwycić mechanizmy funkcjonowania sztuki w środowisku arystokratycznym: relacje między artystą a mecenasem, znaczenie kolekcji, rolę obrazu i ryciny jako nośników idei, pamięci i prestiżu.
Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także:
Recenzje
| Brak recenzji tej pozycji |
