archeo [1201]
armie i żołnierze [4209]
biografie i wspomnienia [10097]
czasopisma odkrywców [876]
czasy starożytne [1460]
deser [2440]
dla dzieci [1140]
fakty, domysły, interpretacje [2188]
fortyfikacje i podziemia [535]
historia narodów [2281]
historia w obrazkach [350]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1638]
królowie, władcy, dyktatorzy [1494]
ludzie, czasy, obyczaje [7994]
machiny wojenne [2340]
mity i religie [2045]
odkryj historię [537]
ofiary wojny [2562]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1327]
podróże w czasie i przestrzeni [6836]
polityka i ideologia [4836]
Polska po wojnie [2937]
rycerze i zakonnicy [2190]
sekretna wojna [916]
tajemnice, skarby, przygody [515]
warsztat [996]
wojny, batalie, potyczki [4934]
zamki, dwory, pałace [557]
Ziemia Obiecana [975]

Niniejsza monografia stanowi opracowanie dziejów pierwszego klasztoru bernardynek na ziemiach polskich, pw. św. Agnieszki, znajdującego się niegdyś w Krakowie, na przedmieściu Stradom, w pobliżu tzw. Mostu Królewskiego. Losy mieszkanek konwentu przez ponad trzy wieki nierozerwalne były zarówno z historią miasta, jak i lokalnego Kościoła. Cezurę początkową pracy wyznacza rok 1459, kiedy z inicjatywy hojnego
fundatora i dobrodzieja Jana Hinczy z Rogowa rozpoczęto wznoszenie świątyni oraz pierwszych klasztornych zabudowań. Za datę krańcową przyjęto z kolei rok 1788. W tym okresie z inicjatywy prymasa Michała Poniatowskiego, pełniącego równocześnie urząd administratora biskupstwa krakowskiego, przeprowadzono kasatę klasztoru, a bernardynki zmuszono do przeniesienia się do konwentu św. Józefa, znajdującego się przy obecnej ul. Poselskiej. Należy wyrazić nadzieję, iż zaprezentowana praca ma szansę wypełnić dotychczasową lukę w badaniach nad historią bernardynek z klasztoru św. Agnieszki. Zamierzeniem leżącym u podstaw podjętych poszukiwań naukowych było bowiem pragnienie przywrócenia stradomskim zakonnicom należnej pamięci w powszechnym odbiorze społecznym i ich zaszczytnej pozycji wśród grona żeńskich wspólnot znajdujących się na terenie Krakowa, ugruntowanej przez trzy wieki chwalebnej historii. Pragnieniem autorki było ponadto, by w szerszej świadomości utrwaliło się przekonanie, że spuścizna bernardynek od św. Agnieszki to coś więcej niż jedynie mury świątyni znajdującej się obecnie w posiadaniu parafii garnizonowej czy nazwa ulicy położonej na Stradomiu, w sąsiedztwie ich dawnej siedziby. Zasadne jest więc przywołanie wciąż aktualnych słów Marcelego Nałęcz-Dobrowolskiego, który opisując na początku XX w. zrujnowane w następstwie kasaty wnętrze kościoła i resztki zabudowań konwentu przylegających do jego północnej ściany, zanotował: „Sklepienia krzyżowe lub klasztorne, mroczne, długie korytarze, przypominają jednak co chwila, że to przecież klasztor, i to kiedyś sławny!”.

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: