archeo [1193]
armie i żołnierze [4207]
biografie i wspomnienia [10082]
czasopisma odkrywców [874]
czasy starożytne [1453]
deser [2442]
dla dzieci [1140]
fakty, domysły, interpretacje [2183]
fortyfikacje i podziemia [535]
historia narodów [2278]
historia w obrazkach [350]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1634]
królowie, władcy, dyktatorzy [1493]
ludzie, czasy, obyczaje [7980]
machiny wojenne [2334]
mity i religie [2043]
odkryj historię [537]
ofiary wojny [2560]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1327]
podróże w czasie i przestrzeni [6804]
polityka i ideologia [4821]
Polska po wojnie [2933]
rycerze i zakonnicy [2188]
sekretna wojna [919]
tajemnice, skarby, przygody [514]
warsztat [997]
wojny, batalie, potyczki [4926]
zamki, dwory, pałace [553]
Ziemia Obiecana [973]

Jak zachodnia prasa pomagała szerzyć hitlerowską propagandę Zanim ruszyły pierwsze czołgi, słowa były najpotężniejszą bronią Hitlera. Rozumiał media jak nikt przed nim i potrafił w pełni wykorzystać ich siłę. Błyskawicznie zdominował niemiecką prasę, a zagranicznych dziennikarzy owinął sobie wokół palca. Nawet potężna Associated Press uległa jego wpływowi – zwolniła pracowników żydowskiego pochodzenia i rozpowszechniała materiały zatwierdzone przez nazistów. Wywiady, których Hitler udzielał starannie wybranym dziennikarzom, trafiały na pierwsze strony najważniejszych gazet: „Daily Mirror”, „The New York Times”, „Paris-soir”, a nawet żydowskiego tygodnika „The Jewish Criterion”. Hitler po mistrzowsku manipulował opinią publiczną – obietnicami zdobywał zaufanie, a kłamstwami usypiał czujność. Éric Branca jako pierwszy zebrał szesnaście autentycznych wywiadów udzielonych przez Hitlera wybranym dziennikarzom z USA, Wielkiej Brytanii i Francji w latach 1923–1940. Przeprowadził ich wnikliwą analizę i pokazał, jak dyktator wpływał na zachodnie redakcje. To historia o propagandzie i o doświadczonych dziennikarzach, którzy ulegli charyzmie Führera.

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: