archeo [1212]
armie i żołnierze [4232]
biografie i wspomnienia [10206]
czasopisma odkrywców [883]
czasy starożytne [1476]
deser [2441]
dla dzieci [1142]
fakty, domysły, interpretacje [2228]
fortyfikacje i podziemia [543]
historia narodów [2313]
historia w obrazkach [356]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1646]
królowie, władcy, dyktatorzy [1506]
ludzie, czasy, obyczaje [8059]
machiny wojenne [2369]
mity i religie [2069]
odkryj historię [543]
ofiary wojny [2586]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1339]
podróże w czasie i przestrzeni [6923]
polityka i ideologia [4898]
Polska po wojnie [2960]
rycerze i zakonnicy [2215]
sekretna wojna [920]
tajemnice, skarby, przygody [527]
warsztat [999]
wojny, batalie, potyczki [4991]
zamki, dwory, pałace [568]
Ziemia Obiecana [986]

Cesarz Bazyli II, który objął rządy w Bizancjum w 976 roku, zastał państwo w trudnej sytuacji. Od północnego zachodu zagrażali mu Bułgarzy, od południa arabski kalifat Fatymidów, sporo też działo się na wschodnich rubieżach, na pograniczu z ziemiami gruzińskimi i armeńskimi. Cesarstwo cierpiało również wskutek konfliktów wewnętrznych możnych rodów: o tron i wpływy na dworze, w administracji i w armii. Bazyli okazał się zdolnym i zdecydowanym władcą – jednym z najlepszych w dziejach imperium wschodniego. Prowadził liczne kampanie wojenne. Największym echem odbiły się te przeciwko Bułgarom – zwłaszcza zwycięska wyprawa z 1014 roku i okrutne oślepienie kilkunastu tysięcy jeńców – które przyniosły mu przydomek „Bułgarobójca” i pozwoliły podbić Bułgarię. Podejmował też wyprawy na Bliski Wschód przeciwko Fatymidom i w latach 1021–1022 poskromił Gruzinów i Abchazów. Jego długie, prawie 50-letnie panowanie rozszerzyło granice cesarstwa oraz zapewniło mu stabilizację i rozwój. O wojnach Bazylego II zajmująco pisze bizantynista Stanisław Rek.

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: