archeo [1194]
armie i żołnierze [4210]
biografie i wspomnienia [10087]
czasopisma odkrywców [874]
czasy starożytne [1458]
deser [2443]
dla dzieci [1140]
fakty, domysły, interpretacje [2184]
fortyfikacje i podziemia [535]
historia narodów [2278]
historia w obrazkach [350]
KARTY UPOMINKOWE [2]
kolekcje [1637]
królowie, władcy, dyktatorzy [1493]
ludzie, czasy, obyczaje [7984]
machiny wojenne [2334]
mity i religie [2044]
odkryj historię [537]
ofiary wojny [2562]
Pan Samochodzik [183]
plansze, pionki, karty [141]
pod Gwiazdą Dawida [1327]
podróże w czasie i przestrzeni [6817]
polityka i ideologia [4823]
Polska po wojnie [2933]
rycerze i zakonnicy [2190]
sekretna wojna [919]
tajemnice, skarby, przygody [514]
warsztat [997]
wojny, batalie, potyczki [4934]
zamki, dwory, pałace [554]
Ziemia Obiecana [975]

Czy lewica powinna bronić narodu? Kryzys projektu europejskiego, kwestionowanie granic, powrót nacjonalizmów i ksenofobii są codziennością. Czy przekraczanie granic państwowych, które kiedyś wydawało się oczywiste, nie było błędną diagnozą? Jak w pluralistycznych społeczeństwach mogą współistnieć grupy ludności, które nie mają wspólnej historii? Wszystkie te pytania były przedmiotem debat lewicy europejskiej na przestrzeni jej historii. W nowatorskim eseju Jean-Numa Ducange odtwarza na przykładzie świata niemieckojęzycznego tę wielką debatę, która zaprzątała umysły myślicieli socjalizmu, a także codzienność działaczy.

Klienci, którzy oglądali tą książkę oglądali także: